Ո՞վ պետք է պատասխան տա այս օրերի խայտառակ իրականությանը, որտեղ եկեղեցին՝ մեր հավատքի, մեր պատմության ու մեր ինքնության սրբություն սրբոցը, դառնում է պախարակման թիրախ։ Ինչու՞ են պետական կառույցները և իրավապահ մարմինները անտարբեր, երբ հասարակության առջև բացահայտ տարածվում է մեղքի և խեղաթյուրման այս վարքը։ Ինչու՞ նման վարք դրսևորող մարդիկ, ում տեղը հոգեբուժարաններում է կամ բարոյական վերադաստիարակման հաստատություններում, բաց թողնված ազատ շրջում են ու պղծում սրբություն համարվող կառույցների անունը։
Արդեն բազմիցս լսել ենք պետական համակարգերում տեղի ունեցող ապաշնորհությունների մասին, սակայն երբ այս քայքայվածության ալիքը հասնում է մինչև եկեղեցի, երբ այնտեղ սկսում է տարածվել համասեռամոլություն, դա արդեն անթույլատրելի է։ Սա անցնում է բոլոր սահմանները։
Մեր լրատվամիջոցին տեղեկություն տրամադրած մտահոգ քաղաքացին հայտնում է, իսկ մեր աղբյուրներն էլ հաստատում են, որ Արշակյան եղբայրները հանդիսանում են այսպես կոչված ԼԳԲՏ համայնքի անդամներ։ Ավելի կոնկրետ՝ Նարեկ Արշակյանը, լինելով Պաշտպանության Բանակի աշխատակից, ազատվել է աշխատանքից՝ ծառայողական շրջանակում իր վարքագծի ու վարած քարոզչության դեմ բարձրացված բողոքների արդյունքում։ Նա պախարակել է Հայոց Բանակի անունը՝ այն խառնելով իր անձնական քարոզչությանը։
Իսկ Բաբկեն Արշակյանը, ըստ մեր տեղեկությունների, սերտ կապեր ունի Թովմաս Առաքելյանի հետ՝ մեկ այլ անձ, ով փորձում է աչքի ընկնել եկեղեցական շրջանակներում և ստեղծել տարբեր «ալտերնատիվ» մոդելներ՝ քողարկելով իր իրական նպատակը։
Հարց է ծագում՝ ինչ իրավունքով է համասեռամոլը մուտք գործում եկեղեցի։ Ինչ իրավունքով է պղծում այն սրբազան տարածքը, որտեղ ժողովուրդն ի սրտե աղոթում է, ապավինում Աստծուն և պահպանում իր դարավոր հավատքը։ Ինչու՞ են այս մարդիկ սրբավայրում իրենց վարքով և ներկայությամբ ջնջում մեր ավանդույթները, մեր սրբազան հիշողությունը, մեր հավատքի հիմքը։
Նշենք, որ այս թեմայի շուրջ քաղաքացիները դիմել են Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ին՝ պահանջելով բացատրություն։ Նման վարքը, որը օր օրի տարածվում է, վտանգում է մեր երկրի հոգևոր անդորրը և արժեհամակարգը։
Այս ամենը ոչ միայն ծաղրում է ազգը, այլ նաև քանդում է պետականության հիմքերը։ Եթե իշխանությունները լռեն, եթե պատասխանատու մարմինները չարձագանքեն, վաղը արդեն չենք ունենա ոչ հավատք, ոչ եկեղեցի, ոչ էլ ազգային ինքնություն։
Ժողովուրդը սպասում է պատասխանի։ Սպասում է պաշտպանված լինել սեփական արժեքների հանդեպ, իսկ իշխանությունը պարտավոր է կանգնել ոչ թե փոքրամասնության մոլորության, այլ ժողովրդի ճշմարիտ ձայնի կողքին։
